Patlıcan ılık iklimlerde senelik, tropik iklimlerde ufak bir
ağaç şeklinde büyüyen bir çok senelik bir kültür bitkisidir.

2. ÇEŞİTLER

Son zamanlarda muhtelif patlıcan çeşitleri elde edilmiştir.
Ancak bugüne kadar bölgemizde denemeye alınan ve iyi sonuç veren T.374, Adana
T., Birecik, Pala ve yerli çeşitlerdir.

En iyi verimi Topan 374 çeşidinden alınmıştır.: (11.222
ton/da), Adana Topağı: (7.236 ton/da), Birecik: (6.194 ton/da), Pala: (5.361
ton/da)

3. İKLİM VE TOPRAK İSTEĞİ

3.1. İklim İsteği

3.2. Toprak İsteği

4. YETİŞTİRME TEKNİĞİ

4.2. Toprak Hazırlığı

Ön bitkisi hasadından sonra tarla derin olarak sürülmeli,
ilkbaharda otları öldürmek amacıyla uygun toprak tavında gobldisk ile ikileme
yapılmalıdır. Karık pulluğu ile sıra arası mesafe 100 cm olacak şekilde karıklar
açılarak fidelerin dikimine hazır hale getirilmelidir. Sonbaharda toprak
işlenmemişse, ilkbaharda toprak mümkün olduğu kadar erken sürülmelidir. Tarlanın
toprak kurtları ile bulaşık olduğu biliniyorsa tarla dikilmeden önce ticari
gübre ile beraber gereken ilaç verilip tarla ile işlenir.

4.3. Ekim ve Dikim

Tohum sıcak yastıklara Şubat ayının ilk haftasında ekilir.
Serpme veya sıravari olarak metrekareye 5-6 gr üzerinden ekilir. Sıravari ekim
en iyi yoldur. Ekimden sonra tohumların üzeri 1 cm kadar kalınlıkta harçla
örtülür ve hafifçe bastırılarak süzgeçli kovalarla tohumların bulunduğu kısma
inecek kadar çimlenme suyu verilir.

Tohumlar çimlenip 7-8 yapraklı olduktan sonra tohumlar Nisan
ayının 2. haftasından itibaren 50 cm sıra üzeri 100 cm sıra arası ile esas
yerine fideler aynı günde dikilmeye dikkat edilerek dikilir. Dikimden hemen
sonra can suyu verilir.

4.4. Gübreleme

Patlıcanlar gübreyi çok sever. Patlıcan yetiştirilecek
toprağın dikimden önce dekara 4-6 ton hesabı ile iyi vasıflı, yanmış ahır
gübresi ve yardımcı olarak dekara fosforlu ve azotlu gübrenin yarısı dikim
esnasında, azotlu gübrenin ikinci yarısı ise ilk sulamadan önce verilmelidir.

4.5. Sulama

Patlıcan yetiştiriciliğinde pratik bir kaide olarak ilk can
suyundan sonra hava durumuna göre 15-20 gün müddetle su verilmez. Bundan sonra
lüzum görülürse bolca su verilir. Çiçeklenme devresinde yersiz sulamadan
kaçınılmalıdır. Bitkiler üzerinde ilk meyveler görülmeye başladıktan sonra
bitkinin durumuna göre belli periyotlarla su vermek ve bilhassa hasat devresine
girildikten sonra her toplanmanın ardından sulama ihmal edilmemelidir. Sulama
karık usulü ile yapılmalıdır. Patlıcan yetişme devresinde 7-8 günde bir
sulanması gerekir. Aksi taktirde gelişme yavaşlar mahsul azalır ve meyvelerde
acılık başlar.

4.6. Bakım

Patlıcanda bakım işleri: Çapa, sulama hastalık ve
zararlılarına karşı gerekli tedbirleri almaktadır. Fideler esas yerlerinde
gelişmeye başladığı andan itibaren takriben 2 hafta sonra 1. çapa yapılır
birinci çapadan 2-3 hafta sonra 2. çapa yapılır. Yabancı otlar yok edilir.
Kaymak tabakası kırılır. Toprağı havalandırmak ve rutubeti korumak maksadıyla
sıra aralarında birkaç defa çapa yapmak faydalıdır.

5. HASTALIKLARI, ZARARLILARI VE MÜCADELESİ

5.1. Hastalıkları

5.2. Zararlıları

5.3. Mücadelesi

Hastalıksız sağlam tohum kullanmak, hastalıklı yerlerde
fidelikler kurulmamalı ve bitki koruma şubesine başvurulmalıdır.

6. HASAT, HARMAN VE DEPOLANMASI

Patlıcanlarda hasat piyasaya turfanda veya normal mahsul
çalışma arzusuna göre meyveler muhtelif irilikte iken yapılır. İlk turfanda
mahsul için meyveler henüz normal iriliğini almadan koparılırsa da esas hasat
zamanı çeşidin hakiki meyve iriliğinin 1/3’nü aldığı zamandır. Hasat gecikirse
meyveler kartlaşır renkleri açılır ve çekirdekleri sertleşerek yenme
kabiliyetleri gittikçe kaybolur. Patlıcan bitkisinde ilk hasat alttaki
meyvelerin koparılması ile başlar ve kademeli olarak yukarıya doğru devam eder.
Hasata gelmiş meyveler sıcakla sapları ile birlikte kesilir. İrilik, düzgünlük
ve renklerine göre sınıflara ayrılarak ambalaj kaplarına sıkıştırılmadan konur.

7. VERİM VE MALİYET

Bir dekardan 4.000 kg verim alınmaktadır. Patlıcanda 171.30
sa/da insan işgücüne, 2.54 sa/da makine işgücüne gereksinim duyulmaktadır